Wat is een Weber fractuur?

Een Weber-fractuur is een breuk van de fibula, het kuitbeen, rond de enkel.

De classificatie verdeelt deze fracturen in:

• Weber A;
• Weber B;
• Weber C.

Daarbij wordt gekeken naar de positie van de fibulafractuur ten opzichte van de syndesmose.

De syndesmose bestaat uit stevige banden tussen het onderste gedeelte van het scheenbeen en kuitbeen.

Samen vormen deze botten en ligamenten de enkelvork waarin het sprongbeen ligt.

Wat is de syndesmose?

De syndesmose helpt het onderste scheenbeen en kuitbeen bij elkaar te houden.

Hierdoor blijft het sprongbeen goed gecentreerd in de enkelvork tijdens staan en bewegen.

Bij sommige enkelfracturen blijft de syndesmose grotendeels intact.

Bij andere fracturen zijn één of meerdere syndesmosebanden beschadigd.

Dat is belangrijk omdat syndesmoseletsel kan bijdragen aan instabiliteit van de enkel.

Weber B-fractuur

Bij een Weber B-fractuur bevindt de fibulabreuk zich ter hoogte van de syndesmose.

Dit is een veelvoorkomend fractuurpatroon.

Een Weber B-fractuur kan:

• stabiel zijn;
• instabiel zijn.

Daarom is alleen de diagnose ‘Weber B’ onvoldoende om te bepalen of een operatie nodig is.

Waarom kan Weber B stabiel of instabiel zijn?

Een belangrijke stabilisator van de enkel bevindt zich aan de binnenzijde.

Daar liggen onder andere:

• de mediale malleolus;
• het diepe gedeelte van het deltoïde ligament.

Wanneer deze mediale structuren intact zijn, kan een geïsoleerde Weber B-fractuur voldoende stabiel zijn voor behandeling zonder operatie.

Is het mediale complex eveneens beschadigd, dan kan het sprongbeen onvoldoende stabiel in de enkelvork staan.

Er ontstaat dan een instabiele enkelfractuur.

Hoe ontstaat een Weber-fractuur?

De meeste Weber-fracturen ontstaan tijdens een duidelijk ongeval.

Bijvoorbeeld door:

• ernstig verzwikken;
• een val;
• verkeerd landen;
• sportongeval;
• verkeersongeval.

Vaak speelt een draaiende beweging van de voet ten opzichte van het onderbeen een rol.

Het precieze traumamechanisme verschilt per fractuurtype.

Symptomen

Een fibulafractuur rond de enkel kan klachten geven zoals:

• plotselinge enkelpijn;
• zwelling;
• blauwe verkleuring;
• botdrukpijn;
• moeite met lopen;
• niet kunnen belasten;
• bewegingsbeperking.

Bij instabiele fracturen kan de enkel soms zichtbaar afwijkend staan.

Behandeling van een instabiele Weber-fractuur

Een instabiele enkelfractuur wordt meestal operatief behandeld.

Tijdens een operatie worden de botdelen zo goed mogelijk teruggebracht naar hun normale positie.

Daarna kunnen bijvoorbeeld:

• platen;
• schroeven

worden gebruikt om de breuk te stabiliseren.

Wanneer de syndesmose instabiel is kan daarvoor aanvullende fixatie nodig zijn.

Wanneer mag u weer lopen?

Dit wordt niet alleen bepaald door het feit dat u Weber A, B of C heeft.

Het hangt af van:

• stabiliteit;
• behandeling;
• eventuele operatie;
• syndesmoseletsel;
• botgenezing;
• instructies van de behandelend arts.

Bij een stabiele fractuur kan vaak vroeg worden belast.

Ook na een operatief gestabiliseerde fractuur kan in sommige situaties relatief vroeg worden begonnen met belasten.

Volg altijd het persoonlijke belastingsprotocol.