Wat is een mallet finger?

Aan de bovenzijde van uw vingers lopen strekpezen. Deze zorgen ervoor dat u de vingergewrichten actief kunt strekken.

Bij een mallet finger raakt de pees beschadigd ter hoogte van het distale interfalangeale gewricht (DIP-gewricht): het laatste gewricht van de vinger.

Hierdoor kunt u het topje van de vinger niet meer actief volledig rechtmaken.

Er bestaan grofweg twee vormen.

Tendineuze mallet finger

Hierbij scheurt de strekpees zelf of raakt deze los van de aanhechting.

Benige mallet finger

Hierbij trekt de strekpees een stukje bot mee van het laatste vingerkootje.

Dit wordt ook een avulsiefractuur of malletfractuur genoemd.

Bij beide vormen ontstaat hetzelfde kenmerkende beeld: het topje van de vinger hangt naar beneden.

Hoe ontstaat een mallet finger?

Een mallet finger ontstaat meestal wanneer een gestrekte vingertop plotseling krachtig wordt gebogen.

Een bekend voorbeeld is een bal die tijdens sport tegen het uiteinde van een gestrekte vinger komt.

Andere oorzaken zijn bijvoorbeeld:

• basketbal, volleybal of handbal;
• een vinger ergens tegenaan stoten;
• beddengoed instoppen;
• kleding aantrekken;
• ergens achter blijven haken.

Er hoeft dus niet altijd sprake te zijn van een zwaar ongeval.

Soms ontstaat het letsel bij een beweging die op het moment zelf nauwelijks ernstig lijkt.

Hoe herkent u een mallet finger?

Het belangrijkste kenmerk is dat het laatste vingerkootje naar beneden hangt en niet meer zelfstandig volledig kan worden gestrekt.

Wanneer u met uw andere hand het topje rechtzet, lukt dit meestal wel.

Dat onderscheid is belangrijk. Bij sommige andere vingerletsels kan het gewricht ook passief niet goed worden bewogen.

Laat een vermoedelijke mallet finger beoordelen, zeker wanneer de klachten na een duidelijke stoot of blessure zijn ontstaan.

Handtherapie bij een mallet finger

Handtherapie speelt een belangrijke rol bij de behandeling.

De handtherapeut kan:

• een geschikte of op maat gemaakte spalk aanmeten;
• controleren of de stand goed is;
• uitleg geven over schoonmaken en wisselen van de spalk;
• huidproblemen controleren;
• beweeglijkheid van andere gewrichten behouden;
• het afbouwen van de spalk begeleiden;
• oefeningen starten wanneer de pees voldoende genezen is;
• begeleiden bij terugkeer naar werk en sport.

Te vroeg beginnen met het buigen van het eindgewricht kan het herstel verstoren.

Start oefeningen daarom pas wanneer uw behandelaar aangeeft dat dit veilig is.